Borða hákarlar nammi?

Í dag fékk ég sent eitt kíló af bland í poka nammi. Það kallar á gleði. Plataði Hildi til að til að fullnægja sykurþörf minni og sendi hana á bland í poka stand í Hagkaup. Mamma var síðan meðvirk og sendi mér nammið alla leið til ameríkunnar með pósti og til þess að tryggja að sendinginn kæmist til fíkilsins skrifaði hún á póstkassann að nammið væri heimagert. Jú stundum þarf maður að ljúga að kerfinu til að fullnægja þörfum dóttur sinnar. Er búin að fara á gott sykurfyllerí í dag með tilheyrandi aðgerðarleysi og ómældri gleði. Hef aldrei á ævinni minni átt jafn mikið nammi og einmitt í dag.

Yfir í annað. Í Mexíkó nú um jólin kynntist ég systur Angels, Andreu 28 ára gömlum iðn- og skartgripahönnuði. Hún er kúl og skemmtileg. Keypti af henni skartgripi um jólin en plataði hana jafnframt að gera handa mér eyrnarlokka úr hákarlatönnum sem ég keypti í þeirri ágætu borg Mexíkóborg. Við hönnuðum lokkana í sameiningu, tja ég er að ljúga, ég sagði henni frá hugmyndum mínum um hvernig ég vildi hafa þá en síðan var hönnunin algjörlega undir henni komin. Í dag færði Angel mér tvö pör af hákarlaeyrnarlokkum sem eru með flottari eyrnalokkum sem ég hef átt. Ótrúlega stelpulegir og glæsilegir silfurlokkar en með ansi hressandi töffara fítus sem hákarlatennurnar gefa.

Vá þetta er svona tvöfaldur ánægjudagur. Skal hafa hann þrefaldan á morgun.

-Gerður